Urineverlies, een overzicht van relevante woorden

Odour Control™

Odour Control™ helpt het ontstaan van geurtjes voorkomen.

Menopauze

De periode waarin de menstruaties definitief ophouden

Bekkenbodemoefeningen

Oefeningen waarbij de bekkenbodemspieren worden gespannen en ontspannen met als doel deze te versterken waardoor urineverlies minder kans heeft.

Stressincontinentie

Urineverlies dat optreedt bij een plotselinge lichamelijke inspanning, zoals hoesten, niezen, lachen, sporten of zwaar tillen. Doorgaans gaat het om kleine hoeveelheden urine. Meestal is hierbij sprake van verslapping van de bekkenbodemspieren.

Te weinig actieve blaas

Als uw blaas te weinig actief is, bevat deze veel meer urine dan normaal. Omdat u niet kunt voelen wanneer de blaas vol is, verliest u kleine hoeveelheden urine als de druk in de blaas stijgt.

Mictie

Urineren (het lozen van urine).

Prostaat

De prostaat is een klier die onder de blaas zit bij de man. Deze klier produceert een aantal hulpstoffen die aan het sperma worden toegevoegd. De prostaat voorkomt dat er sperma in de blaas kan stromen. Bij oudere mannen wordt de klier soms groter en blokkeert dan de plasbuis. Een symptoom hiervan is een zwakke straal bij het plassen.

Enuresis

Enuresis is het onvrijwillig lozen van urine. Als het 's nachts gebeurt, noemen we het enuresis nocturna.

Aandrangincontinentie

Dit is de meest voorkomende vorm bij mannen en wordt ook wel een overactieve blaas genoemd. U voelt opeens dringend de behoefte om te plassen en verliest zonder dat u het wilt urine. Meestal is de oorzaak een storing in de zenuwsignalen tussen de blaas en de hersenen, vaak door een vergrote prostaat of na een prostaatoperatie.

Bij dit soort incontinentie moet u soms ook vaker plassen dan de gebruikelijke 4-8 keer per dag. Soms ook 's nachts. In bepaalde gevallen kunt u uw blaas trainen om minder vaak te plassen en om 's nachts niet te hoeven plassen.

Gemengde incontinentie

Hierbij is letterlijk sprake van gemengde symptomen. Meestal gaat het om een combinatie van stressincontinentie en aandrangincontinentie. Als u beide soorten hebt, is er gewoonlijk één soort die meer overheerst dan de ander. In dat geval moet u zich eerst op de meest voorkomende symptomen richten.

Urine-incontinentie

Moeite om de blaas onder controle te houden, wat leidt tot urineverlies.

Bekkenbodemspieren

Bekkenbodemspieren of kortweg de bekkenbodem is een spiergroep die de organen onderin de buik ondersteunen en controle geven over het ledigen van de blaas en de endeldarm. De bekkenbodem speelt ook een rol in de seksualiteit. Bij gebrekkig functioneren van de bekkenbodem kunnen klachten zoals urineverlies ontstaan.

 

Nadruppelen

Hierbij wordt de blaas niet volledig geleegd en blijft er urine lekken na het urineren. Dit komt vaak voor bij een vergrote prostaat of zwakke bekkenbodemspieren.

Neurologische blaasaandoeningen

Schade aan de zenuwen door een ziekte kan de manier waarop de blaas en hersenen communiceren beïnvloeden. Dit kan leiden tot verlies aan controle over de blaas of onvermogen om de blaas volledig te legen.

Functionele incontinentie

Hierbij is iemand niet in staat om het toilet tijdig te bereiken door de gevolgen van een lichamelijke of psychische aandoening.

Overloopincontinentie

Hierbij is er een constante of periodieke stroom urine, meestal veroorzaakt door een belemmering of zenuwbeschadiging.